Skrzydlate świnie

Skrzydlate świnie

komedia, film obyczajowy
Reżyser: Anna Kazejak-Dawid
Produkcja: Polska
Data premiery:05.11.2010 (Polska) 25.05.2010 (Świat)
Dystrybutor: ITI Cinema Sp. z o.o.

Ciekawie, fajnie zrobiony film, który na pewno spodoba się lekkim kibolom bez przegięć. Polscy kibole pewnie go obśmieją, ale na premierze sporo osób dobrze się bawiło.

Akcja Skrzydlatych Świń dzieje się gdzieś w małej, nudnej miejscowości pod Poznaniem (Grodzisk Wielkopolski), w którym niewiele jest zajęcia dla młodych gniewnych, więc znajdują sobie hobby w postaci kibicowania piłkarskiemu klubowi. Oczywiście produkcja nie pokazuje prawdziwego świata polskich kibiców, a raczej jego ułagodzoną wersję, i choć cały film jest zrobiony lekko i dość przyjemnie się ogląda, to wychodząc z kina ma się nieodparte wrażenie, że czegoś tu zabrakło, że chyba za dużo wydaliśmy na ten promowany dobrymi recenzjami film, który tak naprawdę poza plakatem z gołym tyłkiem Małaszyńskiego nie przykuwa uwagi tak, jak mógłby.

Główny bohater Oskar (Paweł Małaszyński) to typowy przykład kibica, którego od stadionowej burdy nie odciągnie nawet poród własnej dziewczyny. Ta z kolei zafascynowana Oskarem zgadza się na wiele… niczym typowa, polska „kobieta kibola”, ale do czasu oczywiście. Do tego trochę chamstwa i wulgaryzmów, żeby było bardziej wiarygodnie i figurki Maryi sprzedawane przez głównego bohatera – de facto świetny przykład tego, jak lejąc się na stadionie można jednocześnie pochylać głowę wciskając katolickim naiwniakom „świętą Maryjkę”. Oskar po kolejnej burdzie na stadionie wpada w kłopoty i musi stawić czoła pracy w garniturze u lokalnego bossa (Cezary Pazura), co niespecjalnie mu służy, ale co tu się dziwić.
Kilka dobrych akcji, całkiem niezły jak na polskie wykonanie humor i niezłe balansowanie między dramatem, tragedią, komedią i nie wiadomo czym jeszcze. Można wybrać się zobaczyć ten film, ale czy nie oczekiwaliśmy po takiej – naprawdę dobrej tematyce czegoś więcej? A już na pewno, czy powinna się była skończyć ckliwie i niemalże romantycznie? Niekoniecznie.

Aktorzy zagrali nieźle i naga pupa Małaszyńskiego też wyglądała przyzwoicie, ale chyba dziś nie tylko tyłek nas ciągnie do kina?