Chmury nad Bagdadem

Chmury nad Bagdadem (No end in sight)

film dokumentalny
Reżyser: Charles Ferguson
Produkcja: USA
Data premiery: 22 stycznia 2007
Dystrybutor: Magnolia Pictures

Wojna w Iraku. Temat może wydawać się nieaktualny, jednak nauka płynąca z dokumentu „Chmury nad Bagdadem” jest uniwersalna. Reżyser Charles Ferguson dał ostry i trafny obraz tego, co się wydarzyło na Bliskim Wschodzie. Cynizm ekipy Busha Juniora po prostu poraża i pozostawia widza osłupiałego, z dojmującym poczuciem bezradności.

Zostawmy wnioski i zajmijmy się konkretem. O czym jest ta historia? W 2003 roku Stany Zjednoczone zaatakowały Irak, aby obalić reżim Saddama Husajna, który wspierał globalny terroryzm. Jednym z bezpośrednich impulsów był atak na World Trade Center, tragiczne wydarzenie, które boleśnie zapisało się w pamięci całego świata.

Początkowo społeczeństwo irackie witało armię USA bardzo entuzjastycznie. Jak wyzwolicieli. Jednak decyzje rządu Stanów Zjednoczonych podejmowane w nadchodzącym czasie okazały się tak nietrafne, tak kuriozalnie błędne, że doprowadziły w efekcie do eskalacji wewnętrznego konfliktu rozsadzającego Irak.

W filmie nie padają żadne tezy na temat motywacji ekipy Busha. Jednak w straszliwych błędach politycznych aż ciężko nie domyślać się złej woli. W końcu są to wydarzenia o tak dużej skali, iż założenie o kompletnym braku kompetencji byłoby dosyć odważnym podejrzeniem. Osobliwe było także to, że o losach kraju decydowała grupa osób działająca niejako obok rządu, kompletnie niezorientowana w temacie, nie znająca Iraku, jego społeczeństwa i specyfiki tego, co się tam działo. To oni doprowadzili do wielkiej tragedii Bagdadu.

Po wygranym przez USA pierwszym etapie wojny były ogromne szanse na szczęśliwe zamknięcie konfliktu. Niestety administracja Busha doprowadziła do tego, iż Irak pogrążył się w chaosie. Zginęły tysiące niewinnych osób, zdefraudowano miliardowe sumy przeznaczone na pomoc regionowi, w końcu – w chaosie społeczno-militarnej rewolty zostały zniszczone bezcenne eksponaty związane z najwcześniejszą historią cywilizacji.

Bagdad jest niczym wypalona czaszka zrabowanej ofiary, pustymi oczodołami wpatrzona w bezkarne wyczyny zachłannych, globalnych dysydentów.